Intro en gallery / Synopsis / Cast en crew / E-mail correspondentie / Recensies Synopsis Drie mensen, het getrouwde stelletje Leo en Ann en hun beste vriend Bob reizen in een klein busje door schitterend berglandschap. Het uitzicht is fantastisch; de bergen hebben een haast majesteuze schoonheid. Maar heel langzaam, op het eerste gezicht haast onwaarneembaar, sluipt er een dichte mist de berg op die alles wat op haar pad komt bedekt, net zolang tot het de weg bereikt en uiteindelijk ook het busje omhult. Het enige wat de drie op een gegeven moment vanuit de autoramen kunnen zien is mist, het is haast alsof ze zich middenin een dichte witte wolk bevinden: doorrijden zou dan ook haast zelfmoord zijn. Ze stoppen en besluiten te wachten totdat de mist zal gaan verdwijnen. In het begin proberen ze maar het beste van de situatie te maken. Alledrie zijn ze midden dertig en kunnen goed met elkaar overweg. Ze plagen elkaar met onschuldige practical jokes. Maar naarmate ze langer moeten wachten en de mist maar niet verdwijnt, begint hun besef van tijd langzaam te vervagen. Hun aanvankelijk onschuldige spelletje krijgt een wending op het moment dat Leo aan zijn vrouw en vriend vertelt ervan overtuigd te zijn dat hij in het 18e eeuwse Frankrijk heeft geleefd, en waar hij twee kinderen, een jongen en een meisje heeft opgevoed. Hij vertelt dat hij het jongetje op een gruwelijke wijze mishandeld heeft door hem bij de dieren te laten slapen, en hem zelfs naamloos door het leven te laten gaan. En dit, terwijl het meisje alle luxe ontving die de 18e eeuw te bieden had, en ook alle liefde en aandacht van hem kreeg. Ann luistert aanvankelijk wel, maar begint dan te vermoeden dat Leo andere motieven heeft voor zijn vreemde confessie. Ze begint zijn verhaal te onderbreken om haar visie te geven van wat zij gelooft wat Leo van plan is. Deze raakt hierdoor verstoord en gaat op een zeer fanatieke manier met haar in discussie, waardoor Ann alleen nog maar meer op haar strepen gaat staan. Bob ziet zichzelf nu geplaatst in het midden van een verhitte echtelijke ruzie tussen zijn twee beste vrienden. Terwijl de nacht valt en de mist nog dikker wordt, groeit ook de isolatie van het drietal. Als Ann besluit om Leo's verhaal tegen te spreken door te vertellen hoe ze werd gedwongen zich van zijn sexuele dominantie te bevrijden, probeert Bob wanhopig om de sfeer wat te verlichten door op een -denkt hij- humoristische wijze zijn Don Juan- achtige escapades op te sommen. Maar hoe meer hij praat, hoe duidelijk het wordt dat de vrouw van zijn dromen niemand anders is dan Ann. De grens tussen fantasie en realiteit vervaagt als elementen uit hun verhalen zich gaan vermengen met complete verzinsels, alleen maar om een bepaald argument naar voren te brengen. Terwijl ze hun verbeelding in dienst van hun individuele perspectieven en belangen stellen, wordt de situatie meer dan alleen verbaal: als de volgende morgen de mist eindelijk minder wordt is één van de drie vrienden dood. De twee overgeblevenen zullen meer van elkaar houden dan ze ooit ook maar kónden weten, voor de gebeurtenissen die plaatsvonden in deze in mist gehulde nacht.